donderdag 14 november 2019
Homepage | wetenswaardigheden | Zoë en Nick wonen met 10 papegaaien in flat Apeldoorn: ‘Ze zijn onze kindjes’

Zoë en Nick wonen met 10 papegaaien in flat Apeldoorn: ‘Ze zijn onze kindjes’

Zoë Slager en Nick Vennik wonen samen met tien papegaaien in een flat in de Apeldoornse woonwijk Orden. Nummer elf en twaalf volgen binnenkort. En dan is het klaar, is hun ‘gezin’ compleet. ‘Papegaaien zijn net kinderen, het zijn ònze kindjes.’
Het begon allemaal zeven jaar geleden met één gevleugeld vriendje. Het was liefde op het eerste gezicht. De 29-jarige Zoë Slager glimlacht bij de herinnering. ,,Voor het eerst in mijn leven mocht ik een huisdier. Ik was op zoek naar een vriendje voor het leven. Het werd Noa, een grijze roodstaart-papegaai. Ik heb haar zelf tam gemaakt.’’ De Apeldoornse zit op de bank in de woonkamer. Speciaal voor vandaag heeft ze een kleurrijk sweatshirt van Adidas aangetrokken. ,,Met daarop…ja, inderdaad: een papegaai’’, zegt ze vrolijk.

Nieuwsgierig
De ara’s Bibi en Rana vermaken zich opperbest met allerlei speeltjes op een houten klimtoestel, die de helft van de kamer in beslag neemt. Papegaai Japie komt steeds een beetje dichterbij, daalt met stijl van een schommel-net af. ,,Altijd nieuwsgierig. Japie wil precies weten hoe het zit’’, licht ze toe.
Geen kooi
De vogels hebben geen kooi en fladderen vrolijk in het rond. Leven met tien papegaaien in een flat. Zonder kooien. En dan zijn er ook nog hondje Nova en drie kleine katten. Al snel dient de vraag op: Hoe dan? Zoë schiet in de lach. ,,We geven de vogels de ruimte, delen onze kamers. Geen kooien betekent veel schoonmaakwerk. Een vogel poept gemiddeld elke twintig minuten, ik heb er een dagtaak aan. Maar dat vind ik niet erg. De vogels maken ons zo blij. Elke dag weer.’’
Dat is wel eens anders geweest, het leven heeft Zoë Slager niet altijd meegezeten. En dat is zachtjes uitgedrukt. Ze had een moeilijke jeugd en werd op haar veertiende uit huis geplaatst. Daarna woonde ze in verschillende instellingen. Ze vertrouwde geen mens meer. Toen ze op haar 22ste ambulant ging wonen, mocht ze een huisdier hebben. ,,Voor het eerst in mijn leven mocht ik voor een huisdier zorgen. Voorwaarde was dat het dier in een kooi moest zijn. Ik koos voor Noa, een papegaai. Omdat papegaaien heel lang leven. Ze heeft overigens nooit in een kooi gezeten.’’
Liefde
Noa durfde ze te vertrouwen en dankzij Noa leerde ze Nick kennen. ,,Dieren zijn onvoorwaardelijk. Dat is zo mooi. Ik stop er heel veel liefde in, zoveel ik te geven heb. Zelf heb ik het als kind heel moeilijk gehad. Ik heb de gezelligheid moeten missen, geen liefde en vertrouwen gekregen. Maar ik heb het wel in mij om te geven. Ik lees de papegaaien en zij lezen mij. Nick en ik kwamen elkaar tegen in een Facebook-groep van eigenaren van papegaaien. Hij is echt mijn soulmate, deelt de passie voor de dieren. Anders had het niet gewerkt.’’
Samen staan ze met de dieren op en zorgen voor hen. ,,Nick is op zoek naar een nieuwe baan, ik heb een tijdje vrijwilligerswerk gedaan maar ben nu ook fulltime thuis. Maar ik verveel me geen moment. Al mijn tijd en geld gaat op aan de dieren. We staan samen op, beginnen de dag met het schoonmaken van de bakjes en de vloeren. De papegaaien krijgen verse nootjes’’.

Na het ontbijt gaan ze samen op pad, naar buiten. ,,Een paar boodschapjes doen. Niet in de supermarkt hoor, dat kan niet met het oog op de voedselhygiëne. Heel begrijpelijk. Maar buiten bij de cafetaria op het plein, brengt de baas altijd een paar patatjes. ‘Ongezouten’, zegt hij dan. Lief toch?’’
Lunch
Groente en fruit doet het goed als lunch. Om daarna weer een rondje te maken. ,,De groep is te groot om met z’n allen op pad te gaan. Dat wil niet meer. De ara’s kunnen los maar een aantal papegaaien moet in een tuigje. Of in het mandje op de fiets. Maar ik houd precies bij wie wanneer is mee geweest. Ze krijgen allemaal evenveel aandacht. Dat is belangrijk. Net als bij kinderen.’’
Magisch
Ze loopt op Japie af. De papegaai springt op haar schouder. ,,Wist je trouwens, onderbreekt ze zichzelf, dat papegaaien een IQ van een vier- tot zesjarig kind heeft? Het zijn hele intelligente dieren. Veel mensen denken dat ze ons napraten maar ze associëren ook. Als we een hapje eten, dan vragen ze: ‘lekker?’ en als we gaan slapen klinkt het: ‘trusten’. Je kunt van alles samen met de vogels doen. En dan praten ze ook nog. Dat maakt de papegaaien zo bijzonder. Magisch. Het zijn net kinderen, ònze kinderen. Samen vormen we één gezin.’’

bron:DeStentor

 

Bekijk ook

In 10 jaar tijd tot de helft minder insecten; voedsel voor veel vogels.

Veel insectensoorten, zowel zeldzame als veel voorkomende, gingen sterk achteruit de laatste decennia. Sommige soorten ...

1 opmerking

  1. Jammer Voor jullie?
    Maar deel deze mening niet.om papagaaien en ara,s
    Op een flat te houden.
    Ten eerste woon je op een flat met vele medebewoners.
    Ten 2 deze dieren hebben ruimte nodig en maken vele geluiden.
    Over de hygiëne kan ik niet beoordelen.al trek ik dit wel in twijfel.
    Dus sparen voor een huis buiten af.
    Of? Vissen nemen.
    Ja jammer.maar zou jezelf ook kunnen bedenken

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *