zaterdag 7 december 2019
Homepage | inheemse vogels | Onvoorspelbare smellekens

Onvoorspelbare smellekens

In de omgeving worden zo nu en dan roofvogels gezien die op kleine vogeltjes jagen die op voedersilo’s afkomen. Meestal zijn het sperwers, maar je kunt ook andere soorten roofvogels in het stedelijk gebied aantreffen.

Een aantal jaren geleden ontmoette ik in de parkeergarage van Ackerhof en kennis die mij met het volgende verzoek verraste: “Caroline, ik wil graag een keer met je mee op excursie om een smelleken te zien.” Dat hij deze kleine donkere valkensoort wilde zien begreep ik wel, maar tijdens dertig jaar vogels kijken had ik er slechts driemaal kort eentje gezien op onverwachte plekken. Het is kansloos om een excursie te organiseren voor zo’n onvoorspelbare, zeldzame trekvogel. Sindsdien moet ik altijd aan dit voorval terugdenken als ik iets hoor of lees over smellekens.
Dit najaar vertelt mijn moeder dat ze in de bebouwde kom van Pijnacker een kauw heeft gezien die fel werd achtervolgd door een iets kleinere spitse vogel. Ze bootst het geluid na dat ze erbij heeft gehoord, een schel: ‘Krikrikri.’ We wisselen van gedachten over de identiteit van de achtervolger. Zou het een holenbroeder zijn geweest die de kauw verjoeg bij een nestholte, zoals halsbandparkiet of grote bonte specht? Of zou het een kleine roofvogel zijn geweest, zoals sperwer of smelleken? Die jagen meestal niet op zulke grote prooien en als ze jagen zijn ze zwijgzaam. Smellekens worden vrijwel nooit gezien in de bebouwde kom, ze geven de voorkeur aan open terrein. We komen er niet uit wie de kauw achtervolgde.
Onderweg naar huis loop ik langs de vijver bij de Corrie Vonklaan en wat zie ik daar… een smelleken! De vogel laat zich hooguit vijf seconden zien en duikt dan in het struweel. Een ongewone verschijning in de bebouwde kom, maar langs de Monnikenweg ligt een braakliggend terrein met een dikke laag zand. Groepjes vinken vliegen er rond om zaden te eten van de wilde planten die er spontaan zijn opgekomen. En die kleine vogeltjes zijn nu net het voedsel voor een gespecialiseerde vogeljager als het smelleken.
Een week later zie ik op dezelfde plek wederom een smelleken. Onmiddellijk ren ik naar huis om mijn man erbij te halen. Samen wachten we een half uur, maar het valkje laat zich niet meer zien. Jammer, want een gedeelde vogelwaarneming geeft tweemaal zoveel vreugde. Enkele dagen later fiets ik in de ochtendschemering langs de Schimmelpenninck van der Oyeweg als er maar liefst twee smellekens opduiken. Naar elkaar roepend vliegen ze een klein stukje met me mee. Geen peil op te trekken, die smellekens!

bron:hartvanlansingerland.nl/tekst CarolineElfferich

Bekijk ook

Vogelhospitaal Naarden sluit deuren omdat NVWA na tientallen jaren wakker wordt ?

NAARDEN – Vogelhospitaal Naarden heeft per direct de deuren gesloten. De maatregel volgt nadat de ...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *