dinsdag 21 november 2017
Homepage | inheemse vogels | Uilen zijn de passie van Willem Verkerk uit Culemborg

Uilen zijn de passie van Willem Verkerk uit Culemborg

Uilen zijn Willem Verkerks passie. ,,Het zijn mysterieuze vogels. Het lijkt of ze dwars door je heen kijken met die mooie ogen.’’ 

Willems huis in Culemborg staat in het teken van zijn hobby. Niet alleen in zijn volière zitten elf uilen, in zijn woonkamer huizen twee kerkuilen.
,,Bijzonder? Ach, ik heb ook een hond maar die heeft iedereen. Als je een uil hebt, wil iedereen die even goed bekijken. Mensen kennen uilen alleen uit sprookjes maar zien ze bijna nooit. Ja, soms in een dierentuin maar dan zitten ze achter tralies. Daarom is het zo leuk om ze van heel dichtbij te zien. Pas ontmoette ik een vrouw van 93. Ze had altijd op een boerderij gewoond. ’s Nachts had ze vaak uilen gehoord maar nog nooit gezien. Ze was onder de indruk hoe groot de poten en nagels zijn. De klauw is het grootste wapen van een uil. Hij kan er enorme krachten mee uitoefenen.’’

Willem en Petra komen met tien uilen naar het oogstfeest: kerkuilen, steenuilen, een sneeuwuil, een Europese oehoe, een Amerikaanse oehoe en een witwangdwergooruil. ,,Dat is een hele mond vol. Daarom zeg ik altijd witgezichtje. In het wild komen ze in Afrika voor.”

Vrijheid
Thuis laat Willem zijn uilen gerust buiten in alle vrijheid vliegen. ,,Uilen zijn luie vogels. Ze komen geheid terug want ze weten dat ze van mij eten krijgen. Hoeven ze zelf niet op jacht te gaan.” Op het oogstfeest zijn de vogels wel aangelijnd. ,,Dat is wettelijk verplicht. Ik moet er niet aan denken dat ze met hun scherpe klauwen het publiek in vliegen. Ze zouden zomaar iemand vreselijk kunnen verwonden. Of bij een kippenboer de kuikens te grazen kunnen nemen. Het blijven roofvogels. Ook al zijn ze bij ons tam geworden. Zo tam, dat kinderen ze over de borst mogen aaien of in de hand mogen nemen.’’

,,Maar dan moeten ze wel speciale handschoenen aantrekken. Mijn oehoe lijkt klein maar op de hand is het een enorme vogel: 83 centimeter hoog en met zijn vleugels heeft hij een spanwijdte van twee meter.’’

Blokken ter hoogte van een tafel fungeren tijdens de demonstratie als podium voor de uilen. ,,Als ik ze op de grond zou laten zitten, kijken ze alleen maar tegen benen van mensen aan. Op de blokken hoeven ze niet bang te zijn voor honden. Mensen zeggen wel altijd dat hun hond niets doet, maar ik heb andere ervaringen.”

Uilen zijn luie vogels. Ze komen geheid terug want ze weten dat ze van mij eten krijgen. Hoeven ze zelf niet op jacht te gaan.
Willem Verkerk

Een nauwelijks uit te roeien misverstand is volgens Willem dat mensen denken dat ook kerkuilen oehoe roepen. ,,Dat is absoluut niet waar. Kerkuilen maken een krijsend geluid: priet-priet. Ik kan het nauwelijks nadoen. Als het mannetje op zoek is naar een vrouwtje krijst hij almaar harder. Om indruk te maken op het vrouwtje.”

bron: gelderlander.nl
foto: Willem Verkerk (met pet) en vader en dochter Van de Bovenkamp laten wat uilen zien. © William Hoogteyling

Bekijk ook

Hond breekt snavel reiger

Aan de Voetiuslaan in de wijk Statenkwartier en het Broek in Arnhem is woensdag een ...

1 opmerking

  1. Foto straalt toch echt de wijsheid vanaf.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *