woensdag 14 november 2018
Homepage | inheemse vogels | Ruud verhuist van Randstad naar Nieuw-Weerdinge voor ‘zijn’ vogels

Ruud verhuist van Randstad naar Nieuw-Weerdinge voor ‘zijn’ vogels

Erica/Nieuw-Weerdinge – Wat doe je als je in Naarden woont en je grote liefde in het Drentse Erica? Inderdaad. Je pendelt zo vaak mogelijk op en neer.

Aan de 370 kilometer heb je maling. Eenmaal in Erica zou je een enthousiast welkom en een flinke klapzoen verwachten als dank voor het trotseren van files, bumperklevers en de weergoden. Maar in het nuchtere Drenthe wachtte de achtenzestig jarige Ruud van Schaik hooguit een vluchtige groet van de grijze roodstaartpapegaai of de Ara Markana. Voor de vogelliefhebber was dat meer dan genoeg om de lange rit naar de World of Birds, de voormalige papegaaienopvang in Erica goed te maken.

Dertigduizend kilometer
Ruim drie jaar lang reed Van Schaik, een voormalig fysiotherapeut, op en neer en legde daarbij bijna dertigduizend kilometer af. Hij bouwde hokken en verschoonde ze, dacht mee, timmerde, dweilde, Kortom, hij deed alles wat nodig was om de honderden vogels in Nederlands grootste papegaaien opvang een goed leven te bezorgen. Het vele reizen was voor hem geen probleem.

Vogels zijn nu eenmaal zijn tweede grote liefde. Zijn vrouw staat vanzelfsprekend op nummer een. Die gunde hem zijn kilometers slurpende hobby. ‘Ze heeft zelfs niets met vogels. Nou ja, haar gebraden kip mag er zijn hoor. Ook op culinair gebied ben ik een echte vogelliefhebber’, vertelt de vrijwilliger met pretlichtjes in zijn ogen.

Drentenieren
Hij was met liefde tot aan zijn dood heen en weer gereden, maar zijn vrouw besloot dat het anders moest. En daar is hij nog elke dag dankbaar voor. Zij besloot haar baan op te zeggen en stelde voor een boerderijtje in Drenthe te kopen. Drentenieren, dus. ‘We verruilden vorig jaar onze acht onder een kap in Naarden met 160 vierkante meter grond voor een stulpje aan rand van Nieuw-Weerdinge met 1400 vierkante meter grond om het huis. Ik voelde me direct thuis hier en kan nu drie of vier dagen per week bij de vogels zijn. Ik heb nu echt een prachtig leven! Mijn vrouw ook trouwens, want die is hier een eigen bedrijfje gestart.’

De liefde voor de gevleugelde vrienden kreeg hij mee van zijn vader. ‘Hij had kanaries en ik kreeg als kind een zebravink en toen nog een, gevolgd door een kanarie. Ik was gelijk verliefd en heb vervolgens mijn leven lang vogels gekweekt. Daardoor kwam ik ook in contact met de papegaaienopvang.’

Randstadbeton
Na een kort gesprek besloot hij zijn praktijk vaarwel te zeggen en het als vrijwilliger te proberen. Sindsdien is hij er nooit meer vertrokken. ‘Die dieren maken mij gelukkig. Ze komen ziek, gewond of verwaarloosd binnen en wij zetten alles op alles om ze er weer bovenop te krijgen en een goede oude dag te bezorgen. Het klinkt misschien overdreven, maar ik voel me hier in het paradijs. Zo’n opvang als in Erica vind je nu eenmaal nergens in Nederland. Elke dag als ik binnenkom en de vogels hoor, voel ik me echt gelukkig. Als ik thuiskom en ik zie de weilanden inplaats van het grauwe Randstadbeton dan geniet ik’, spreekt Ruud van Schaik recht uit zijn hart.

bron: RTVdrenthe
foto:uit film van RTV Drenthe

Bekijk ook

Slimme kauw (video)

Meestal zien wij filmpjes over slimme en behendige kauwen uit het buitenland. Maar dat de ...

2 opmerkingen

  1. Wens hem veel wijsheid.maar ik blijf erbij dit is geen opvang ,een opvang kweekt geen vogels maar vangt ze op,hier worden vogels gekweekt? verkocht? ,dat is een prachrige hobby ? Maar heeft met opvang niets te maken,
    Zie het als een honden assiel dat dieren opvangt ,en vervolgens dieren uit spanje of Hongarije importeert.
    Dan ben je geen opvang . Maar commerciel bedrijf.

  2. Die man verdient een lintje en de programmamaker promotie voor zo,n meeslepende documentaire.Mits het natuurlijk geen sluikreclame is.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *